Nadzieja, siostra marzeń i wiary

Dar nadziei

Nadzieja to chyba najcenniejsze co mamy. Nadzieja pozwala przeżyć w najbardziej ekstremalnych warunkach, bo tam gdzie wszystko już zawiodło, tląca się wciąż nadzieja sprawia że mamy napęd na dalsze próby wyjścia z opresji.
Szczur wrzucony do śliskiej kadzi z zimną wodą po kilkunastu minutach pływania w kółko tonie. Jeśli podsunie mu się kij tuż po rozpoczęciu tonięcia, tak że może się po nim wdrapać i wydostać z kadzi, po ponownym wrzuceniu pływa kilkadziesiąt godzin. Badacze odkryli, że za tonięcie zwierzęcia w pierwszej próbie odpowiedzialne nie są skutki stresu. np. zawał serca, a rezygnacja. To badanie Curta Paula Richtera wykazało jak potężna bywa nadzieja na ocalenie.

Nadzieja to nasz motor na podejmowanie wszystkich działań, z wyjątkiem tych odruchowych.
Bez nadziei nie moglibyśmy w ogóle żyć. Zdarza się że już tylko nadzieja utrzymuje nas przy życiu. Bez nadziei wszystko traci sens. Samobójcy to ludzie którzy stracili nadzieję.

Istnieją ludzie którzy żyją, żywiąc się wyłącznie nadzieją nic innego nie robiąc latami, dekadami całymi. To daje wyobrażenie, jaką moc ma nadzieja skoro potrafią przetrwać tak długo w beznadziejnych warunkach, wegetując. Tu sprawdza się powiedzenie, że nadzieja to matka głupich ..., bo sprawia, że ludzie wierzą w cud odmiany bez ich udziału. To jedyna pułapka nadziei.

Poza takimi przypadkami, NADZIEJA to dar, źródło mocy do działania.

Smaki i zapachy emigracji - cz II

Kwieciste marzenia emigracyjne

Miałam PLAN na rozpoczęcie nowego życia. Jeszcze w Polsce składałam przez internet odpowiednio przygotowane CV do kwiaciarni Londyńskich poszukujących pracownika, załączając zdjęcia moich własnych bukietów. Szczerze powiedziawszy nigdy nie miałam kwiaciarni, całe życie siedziałam w damskich ubraniach – najpierw miałam pracownię krawiecką gdzie szyłam moje projekty, a potem 2 sklepy z ciuchami, dodatkowo ciągle coś dłubałam na drutach i szydełkiem i miałam klientów na Tarota, wiodło mi się całkiem dobrze i było tak do czasu wyjścia za mąż za pracownika Siemens który jeździł po całym świecie i najchętniej zapakował by mnie na stałe do walizki zabierając wszędzie. Siłą rzeczy zrezygnowałam z własnego biznesu po długich rozmowach, bo widywalibyśmy się 3 miesiące w roku.
Wracając do Londynu - wzięło mnie na kwiaty, bo kocham kwiaty szaleńczą miłością i zawsze tworzyłam bukiety do domu, na różne okazje, często dodając wiązankę ślubną własnego pomysłu ubieranej przeze mnie pannie młodej. Zapragnęłam kwiatów, zapragnęłam być wśród kwiatów.
Na dziesiątki zgłoszeń, jedna kwiaciarnia zainteresowała się mną i umówiła na spotkanie w dwa dni po moim przyjeździe.

Smaki i zapachy emigracji - cz I

Dlaczego wyjechałam do Londynu w UK

Musiałam wyjechać z własnego kraju, bo po ciężkim rozwodzie miałam już tylko niebotyczne długi u przyjaciół, żadnych szans na pracę gdziekolwiek, 55 lat na karku, zero możliwości otwarcia własnego małego biznesu, żadnego wsparcia od rządu, o wygrane alimenty musiałam ścigać niemieckiego ex - męża zupełnie sama, podczas gdy jego rząd rozłożył parasol ochronny nad swoim obywatelem, ja znajdowałam karkołomne wręcz sposoby na zmuszenie Niemców do odzyskania pieniędzy od niego, co udało mi się w końcu, ale tak późno, że nie przeżyłabym czekając na ten cud w Polsce.
Stałam się po drodze lepszym mecenasem od rozwodów od opłaconego słabego, bo na dobrego nie było mnie stać, a męża owszem, postawił dwóch najlepszych w branży, a potem zostałam ekspertką od ścigania międzynarodowych przestępców alimentacyjnych. Prokuratura umyła ręce, monity do komórek rządowych w sprawie ścigania spełzły na niczym. Nie poddałam się. Powiedziałam sobie, że dopadnę go nawet na innej planecie i dopadłam! Ale wracam do tematu.

Wyjechałam do Londynu biletem w jedną stronę, z pożyczonymi 60 euro w kieszeni, co okazało się na miejscu w Londynie 37 funtami. Dlaczego tu? Bo: jeździłam po całym świecie i porozumiewałam się po angielsku ale w Londynie jakoś nigdy nie byłam, bo mój ex mąż nienawidzi Anglii więc wiedziałam że nigdy go tu nie spotkam, bo jest tu duża Polonia, bo Londyn to metropolia z ogromnymi możliwościami, bo niedaleko do kraju rodzinnego, bo była tu koleżanka u której mogłam się na chwilę zatrzymać. Wylądowałam na podłodze w jej wynajętym pokoiku wielkości pudełka od zapałek, gdzie spałam w półmetrowym przejściu pomiędzy jej łóżeczkiem 80 cm szerokim a ścianą. Musiałam zapłacić natychmiast, czyli z góry za pierwszy tydzień 30 funtów; za światło, gaz i wodę. Za pól metra podłogi nie musiałam, więc zaczęło mi się fartownie, bo miejsce w pokoju wieloosobowym kosztuje £ 50 a tyle jak wiadomo nie miałam. Pozostało mi 7 funtów w kieszeni, a jeden przejazd londyńskim autobusem (tańszy od metra) kosztował wtedy 1 funt 20 pensów.

Ciąg dalszy nastąpi …

Wszystkie części - Smaki i Zapachy Emigracji

Jesienne dywagacje Wiedźmy

Z zadziwieniem o jesieni

Nie lubiłam, nie znosiłam jesieni bardzo długo. Jesień miała niezwykle silny wpływ na moją psychikę. Jesienią ogarniała mnie niesprecyzowana, nieodparta tęsknota na granicy ciężkiej depresji. Nie radziłam sobie z tymi uczuciami tak dalece, że nawet wyjątkowe piękno tej pory roku nie było w stanie choć trochę poprawić samopoczucia. Najwyraźniej musiałam do jesieni dorosnąć, a właściwie DOJRZEĆ, a moje dojrzewanie trwało bardzo długo, dojrzewałam z wielkim opóźnieniem i bardzo wolno, aż w końcu udało mi się, raptem, kilka lat temu. Jesień to czas spokoju, refleksji, poezji, przemijania, wyciszenia, odpoczywania, senności, rozmarzenia ... a ja miałam w sobie tyle szaleństwa, łapczywości życiowej, że nie było ani sekundy na jesień, tym bardziej na rozmarzenie, marzenia to ja sobie wtedy spełniałam konsekwentnie! 
Dzisiaj kocham jesień, i tę cudowną złotą i tę pluchatą, kocham miłością głęboką, dojrzałą, już na zawsze i nie mogę się jej doczekać, tęsknię wręcz za jesienią, choć wciąż zachwyca również wiosna, ale jesieni nic nie przebije. Ta nagła miłość do jesieni jest największą niespodzianką mojego życia. Przyglądam się sobie w zadziwieniu i to zadziwienie mnie nie opuszcza, pomimo że jestem też w jesieni, więc przecież pasujemy do siebie jak ulał.
Cudownie jest być Jesienią w Jesieni. 

A Wy, jak macie z jesienią? Bo jesień nie jest obojętna nigdy nikomu.

Pożądanie władzy i złota rodzi gwałt w naszym kraju

Gwałty na kobietach w Polsce 

Kobiety kochane wszystkie bez wyjątku, uświadamiam Was, że jesteście gwałcone masowo bez przerwy, na wszystkie możliwe sposoby, przede wszystkim przez zwyrodniały klerykalny rząd dla władzy i z pożądania do większej ilości złota w ich kieszeniach! Jesteście gwałcone w naszym kraju po to właśnie aby przybywało tego złota Kościołowi i Rządowi i władzy do manipulowania większą ilością społeczeństwa - im więcej posłusznych i wiernych podatników, tym bogaciej rządzącym!
Kiedy wreszcie ten chory kraj uzdrowicie wypieprzając cały Kler i Rząd???!!!
Pisałam wcześniej tak TU

Jak cenna jest przyjaźń?!

Przyjaźń jest najważniejsza a potem długo nic ...

Moja najserdeczniejsza przyjaźń liczy sobie do dzisiaj 47 lat i trwa. Ta przyjaźń przetrwała wszystkie moje związki, wszystkie moje życiowe burze, moje dłuższe i krótsze wyjazdy, w końcu zmianę kraju. Powychodziłyśmy za mąż (moja przyjaciółka trwa w tym samym małżeństwie od początku), urodziłyśmy dzieci, wychowałyśmy je niemalże razem, teraz mamy wnuki i nic ani nikt nie zachwiał naszą przyjaźnią a były takie zakusy.
To jedna z najcenniejszych rzeczy w moim życiu. Jesteśmy totalnie różne! Bardziej nie można się różnić. Ona, ta moja ukochana przyjaciółka, to osoba ze stoickim spokojem i rzadko kto kiedykolwiek wyprowadził ją z równowagi a do kompletu poukładana, oszczędna, wstrzemięźliwa w wielu sprawach i pracoholiczka. Ja, totalne szaleństwo z ogromnym apetytem na życie w zawrotnym tempie, odważna niezwykle na granicy rozsądku. Tylko jedno mamy wspólne, zachłanne czytanie, tyle że z innych półek na ogół. Zadziwiła mnie na samym początku a z tego zadziwienia pokochałam ją miłością stałą i wierną. Ta przyjaźń pozwoliła nam stworzyć fantastyczny świat, bo pojawiały się wokół nas oczywiście satelity, nasi partnerzy, nasze dzieci, nasi inni przyjaciele i znajomi, aż w końcu powstali Czwartkowicze - od czwartku, bo w tym dniu tygodnia wszyscy z nas mieli najwięcej czasu i wobec tego w te dni spotykaliśmy się na kolacjach za każdym razem w innym domu, do tego dochodziły grille gdzieś w krzakach zaprzyjaźnionych, wyjazdy nad jeziora, mikołajki z prezentami, wspólne sylwestry, bis sylwestry 1 czerwca, party piżamowe, party kapeluszowe ..... itd, itp. Nasze dzieci najlepiej i najfajniej pamiętają właśnie Czwartkowiczów i czwartki, niekoniecznie zawsze w czwartki. Czasami zawiadamiałyśmy: Kochani! Czwartek w piątek się odbędzie. Cudowne, wspaniałe życie! Tu w Londynie też poznałam fantastycznych ludzi z którymi zawarłam trwałe przyjaźnie niemalże od samego początku i dzięki temu mam kapitalnie, radośnie, dobrze!
To przyjaźnie właśnie są najważniejsze w życiu. To przyjaźnie nadają kolorytu, wspierają, rozwijają, wspomagają,  wnoszą dużo więcej w nasze życie niż sami byśmy zdołali, a tak niewiele trzeba, wystarczy tylko dbać i być lojalnym do bólu.
Przyjaciele moi kochani! Kocham was nade wszystko i nie wyobrażam sobie życia bez was.
A tobie moja Hanuś dziękuję szczególnie że jesteś.

Bezstresowo wychowywane dzieci

Pomyłki wychowawcze bardzo drogo kosztują

 

Po latach nieobecności z powodu zakotwiczenia na stałe w Los Angeles, odwiedziła mnie przyjaciółka w towarzystwie swojej małej pięcioletniej latorośli którą chciała mi koniecznie przedstawić.
Cieszyłam się na tę wizytę szalenie, ale już po otwarciu drzwi zwątpiłam, bo do mieszkania najpierw wpadła mała bomba i bez powitania dopadła moich rzeczy przewracając i rozsypując na wstępie, po czym wkroczyła z szerokim uśmiechem zupełnie niezakłopotana przyjaciółka.

Pomyślałam, że chce się najpierw przywitać, w końcu nie widziałyśmy się tak długo i dlatego jeszcze nie reaguje na zachowanie córki. Moje nadzieje na opanowanie dziecka spełzły jednak na niczym, zero reakcji i później, choć dziewczynka wyrywała właśnie drugą szufladę z regału aby wszystko z niej wyrzucić po czym wejść butami i podeptać.
Ja, matka swoich dzieci byłam w szoku.
Sytuacja była patowa!