Komórki wiecznie żywe?

 Woda plazmowa

Komórka jest nieśmiertelna. 

To odkrycie z 1914 roku za które przyznano Nobla. 

W 1912 r. naukowiec dr. Carrel opublikował artykuł pt. „On the Permanent Life of Tissues outside of the Organism”, w którym opisał eksperymenty na temat długości życia komórek. 

Życie biologiczne w swojej najbardziej podstawowej formie jest procesem zachodzącym w środowisku wodnym o określonych właściwościach, w którym komórki funkcjonują.

Dr.Carrel utrzymywał wysublimowane  komórki serca kurczaka przez 34 lata przy życiu, a przeciętny kurczak żyje maksymalnie 10-12 lat. 

W czystej wodzie, w nieskażonym środowisku bogatym w minerały, komórka nie starzała się wcale. 

Woda w układach biologicznych posiada określoną strukturę, potencjał redoks, dynamikę klastrów molekularnych oraz zdolność do przenoszenia jonów i energii. 

Każdy organizm wielokomórkowy funkcjonuje dzięki precyzyjnie regulowanej gospodarce mineralnej.

Kluczowe znaczenie dla długości życia komórki ma równowaga: woda o wysokiej czystości  wzbogacona w biozgodne minerały.

Połączenie wody plazmowanej z odpowiednim profilem mineralnym można rozpatrywać jako próbę zbliżenia do wody, w której komórka ma najlepsze warunki do życia.

Taka woda minimalizuje chaos chemiczny i energetyczny, z jakim musi radzić sobie komórka.  

Picie wody plazmowanej, odpowiednio przygotowanej i zbilansowanej mineralnie, można postrzegać nie jako terapię, lecz jako strategię środowiskową. Jest to próba dostarczenia organizmowi wody:

- o wysokiej czystości,

- o kontrolowanych właściwościach redoks,

- o stabilnym składzie jonowym,

- o potencjalnie mniejszym obciążeniu informacyjnym i chemicznym.

Połączenie czystej, strukturalnie uporządkowanej wody, poddanej działaniu zimnej plazmy (plasma-activated water, PAW), o zbilansowanym składzie mineralnym tworzy środowisko wodne, które sprzyja wydłużeniu funkcjonalnego czasu życia każdej komórki. 

Organizm nieustannie potrzebuje dużo energii do podtrzymania naszego życia, a woda plazmowana charakteryzuje się o wiele większym potencjałem energetycznym.

Woda aktywowana plazmą uruchamia mechanizmy adaptacyjne, poprawia sygnalizację komórkową i stabilizuje homeostazę. 

Jednak ostrożnie z taką wodą, wystarczy jedna szklanka dziennie. 

Podobne właściwości ma woda o wysokiej czystości strukturalnej, pozbawiona zanieczyszczeń informacyjnych i chemicznych, wzbogacona mikroelementami.

Woda plazmowa jest trudna do osiągnięcia.  Podobnie działają; żywa woda, oraz woda zamrażana i rozmrażana z dodatkiem szczypty soli do szklanki tuż przed wypiciem.

Doszukiwanie się traum

moda na traumy

Jeśli wszystko jest traumą, to nic nią nie jest!

Doszukiwanie się we wszystkim traum rozmywa prawdziwe cierpienie i paraliżuje psychiczną odporność. To budowanie emocjonalnego więzienia.

Ten zredukowany, skrajnie uproszczony przekaz psychologiczny stał się ostatnio dominujący, a ludzie traktują go jak prawdę objawioną.

Ci, którzy zbyt mocno uwierzyli w idee Freuda, zwłaszcza tę, która mówi, że większość naszych dorosłych problemów ma swoje źródło w dzieciństwie, zdecydowanie zagalopowali się w tropieniu rzekomych traum. Bo wcale nie jest tak, że wszystkie nasze problemy; psychiczne, emocjonalne, relacyjne, których doświadczamy w życiu dorosłym, muszą mieć swoje źródło w dzieciństwie. Bardzo wiele nie ma.

Optymistyczne jest to, że trudne zdarzenia z dzieciństwa czy też z przeszłości mogą stać się siłą, mogą stać się źródłem informacji o nas samych, jak bardzo jesteśmy silni i jakie mamy w sobie psychologiczne zasoby.To jeden z wielkich mitów w psychologii, że doznane we wczesnych etapach życia jakieś nadużycia, nieuchronnie prowadzi do zaburzeń psychicznych w wieku dorosłym. 

W znakomitej książce pt. „50 wielkich mitów psychologii popularnej” autorzy tej pracy twierdzą, że nie zaobserwowano takiej zależności. Wręcz przeciwnie, zaobserwowano, że jednorazowe traumatyczne doświadczenie, wbrew pozorom może czynić ludzi psychicznie silniejszymi. 

A ostatnio bardzo modna idea - "nieuświadomiona trauma z dzieciństwa" brzmi jak choroba bezobjawowa  w czasie C19. 

Twoje imie niesie kod

 kod częstotliwości 

Twoje imię nie jest zwyczajne!

Gdy ktoś mówi do ciebie po imieniu, wysyła określoną falę dźwiękową, która uderza w twój układ nerwowy i rezonuje w strukturze komórkowej. To nieustanna aktywacja dźwiękiem.

​Imię potrafi Cię rozwinąć, ale potrafi też trzymać Cię w pułapce.

​Matryca Twojego Przeznaczenia

​Każde ziemskie imię ma swoją rzekę energii, którą zasilały osoby przed Tobą.

​Energetyczny bezpiecznik

​Często nasze drugie imiona albo te, które nadano nam „po kimś” działają w podświadomości jak niewidzialne hamulce. Ród podświadomie wyczuwa, jak potężna, dzika i suwerenna dusza przychodzi na świat. Aby ten ogień nie rozsadził rodzinnych schematów (nie, aby Ciebie zniszczyć ,ale żeby zachować integralność systemu, który boi się zmian), nadaje się imię, które ma ten system „wygasić”. ​

Co kodują w nas imiona?

• ​Strukturę w ciele: Twarde spółgłoski budują energetyczny pancerz i ochronę. Miękkie samogłoski otwierają przepływ, intuicję i czucie.

• ​Lojalność rodową: Jeśli nosisz imię po babci, która cierpiała w samotności, Twój system może podświadomie kopiować jej los, by zachować lojalność wobec jej bólu. Nie nazywajmy dzieci po zmarłych członkach rodu, NIGDY!

• ​Zdrowie somatyczne: Dźwięk Twojego imienia ma swój rezonans narządowy. Może Cię stale uziemiać lub odklejać od rzeczywistości.

Krótkie praktyki:

1: Praktyka somatyczna (czucie imienia w ciele)

Usiądź na moment w ciszy, zamknij oczy i połącz się ze swoim oddechem. Wypowiedz swoje pełne imię na głos trzy razy. A teraz zaobserwuj reakcję somatyczną:

​Czy Twój oddech się pogłębił, czy na moment zamarł?

​Czy poczułaś ciepło w klatce piersiowej, czy może nagły ścisk w gardle lub żołądku?

​Gdzie w ciele rezonuje dźwięk Twojego imienia?

Ciało nigdy nie kłamie. Jeśli przy pełnym imieniu czujesz opór lub chęć „skurczenia się”, Twój system nerwowy właśnie pokazuje Ci, że niesiesz w tym słowie program, który pora uzdrowić i uwolnić.

​2: Zdrobnienia (ucieczka przed mocą)

​Dlaczego tak wielu panicznie boi się swojego dorosłego, pełnego imienia i ucieka w zdrabnianie go przez całe życie. To ​pułapka „wiecznego dziecka.

Czy jako 30-, 40-letnia kobieta (mężczyzna) wciąż wolisz, żeby mówiono do Ciebie w formie zdrobniałej? Ciągłe zdrabnianie często jest podświadomą ucieczką przed wzięciem pełnej odpowiedzialności za swoją moc.

Chcesz rozszyfrować kod swojego imienia?

Przygotuj kartkę, rozpisz swoje pierwsze imię (lub to, którego używasz najczęściej) oraz nazwisko i przyporządkuj literom odpowiednie cyfry z poniższego klucza numerologii pitagorejskiej:

• ​1 = A, J, S

• ​2 = B, K, T

• ​3 = C, L, U

• ​4 = D, M, V

• ​5 = E, N, W

• ​6 = F, O, X

• ​7 = G, P, Y

• ​8 = H, Q, Z

• ​9 = I, R

​Jak liczyć?

Dodaj do siebie wszystkie cyfry. Jeśli wyjdzie Ci liczba dwucyfrowa (np. 25), dodaj te cyfry do siebie (2 + 5 = 7), aby uzyskać jedną cyfrę od 1 do 9.

​Wyjątek: Jeśli suma Twoich liter wynosi 11, 22 lub 33, nie dodawaj ich dalej! To są tzw. Liczby Mistrzowskie.

​Ściągawka wibracji końcowych:

• ​1 - Inicjatorka, liderka, czysty początek i potężna siła woli.

• ​2 - Intuicja, dyplomacja, głębokie czucie i wrażliwość na pole.

• ​3 - Twórczyni, ekspresja, głos, taniec, dzielenie się światłem.

• ​4 - Struktura, uziemienie, budowanie stabilnych fundamentów w materii.

• ​5 - Wolność, zmiana, transformacja, dzikość, łamanie schematów.

• ​6 - Harmonia, opiekuńczość, uzdrawianie relacji, serce domu.

• ​7 - Mistyczka, mędrzec, samotnik badający najgłębsze tajemnice podświadomości.

• ​8 - Potęga manifestacji, sprawczość, transformacja materii i energii w moc.

• ​9 - Uzdrowiciel, wyzwolenie, domykanie starych cykli, ban na iluzje systemu.

Powodzenia!