Człowiek wyleczony, człowiek stracony!

Rok 1931 - Dr Otto Warburg otrzymuje Nagrodę Nobla za odkrycie, że komórki rakowe nie mogą przetrwać bez glukozy. Są od niej zależne i pozbawienie komórek rakowych glukozy może je zagłodzić. Warburg zaproponował terapeutycznie ketoze, bo zdrowe komórki żywią się ketonami.

Hipoteza jest genialna. Badania kliniczne powinny rozpocząć się natychmiast.

Nie robią tego! Natomiast badania nad chemioterapią gwałtownie rosną bo leki chemioterapeutyczne można opatentować.

W latach 60. i 70. XX wieku rozproszeni badacze testowali diety ketogeniczne pod kątem leczenia raka. Badania na niewielką skalę przyniosły obiecujące rezultaty. Komórki nowotworowe kurczą się, gdy ogranicza się spożycie glukozy. Badania te zostały opublikowane w czasopismach medycznych, ale żadna firma farmaceutyczna nie sfinansowała większych badań, bo dieta ketogeniczna nie przyniosłaby zysków.

W latach 2000 Dr Thomas Seyfried z Boston College zainteresował się odkryciami Warburga. Po 15 latach badań nad metabolizmem nowotworów, doszedł do wniosku że rak ma podłoże metaboliczne, a nie genetyczne i diety ketogeniczne powinny być terapią pierwszego rzutu.

W 2012 roku opublikował książkę „Rak jako choroba metaboliczna”. Obszerna ze skrupulatnie opisanymi badaniami.

Środowisko onkologiczne nazywa jego pracę „niebezpieczną”. Nie dlatego, jest błędna, dlatego że dieta może leczyć raka i zagraża całemu przemysłowi chemioterapii.

Obecne standardowe leczenie raka, to kosztowna, niszczaca organizm chemioterapia i radioterapia.

Warburg otrzymał Nagrodę Nobla niemal wiek temu. Wiemy, że rak jest zależny od glukozy od 1962 roku.

Ponieważ terapii ketogenicznej nie można opatentować.

Za Ida Villeggiante